پروین خیری نژاد

سلام
در حال حاضر هیچی
چون هیچ صادرات و واردات از کشورهای عربی نداریم
ولی اگه شرایط نرمال بود میتونستید با لنج در ابتدا ارسال بفرمایید و بعدها شرکتتون رو ثبت کنید و از طریق کارت بازرگانی به کارتون ادامه بدید

سلام
بنده اصلا توصیه نمیکنم
تبعات سنگینی براتون خواهد داشت

سلام
اقدام خوبیه ولی متاسفانه به لحاظ شرایط فعلی باید کلیه ی جوانب رو در نظر داشته باشید
میتونید تایم مشاوره هماهنگ کنید تا بصورت دقیق و کامل اطلاعات خدمتتون ارائه بدم
سپاس

سلام
بله زمینی میتونید ارسال داشته باشید ،البته که هزینه ها بالاتره
با شرکت های معتبر حمل و نقل تماس بگیرید

سلام
اول اینکه در خصوص زعفران به هیچ عنوان توصیه نمیکنم در امارات ورود کنید چون به شدت مافیایی هست
اما دوم و مهمترین مطلب،در حال حاضر به لحاظ شرایط صادرات رو توصیه نمیکنم
لطفا شرایط رو درنظر بگیرید و دقت عمل داشته باشد
موفق باشید

سلام. برای واردات هیچ رقم ثابت و از قبل تعیین‌شده‌ای وجود ندارد، چون هزینه دقیق کاملاً به نوع کالا، حجم سفارش، کشور مبدا و روش حمل بستگی دارد.
ولی می‌توانم مسیر را خیلی روشن و ساده برایتان توضیح بدهم تا بدانید چطور باید هزینه‌ها را حساب کنید و چه مدارکی لازم دارید.
اول: هزینه‌های اصلی واردات چطور محاسبه می‌شود؟
معمولاً با چهار بخش بالا می‌رود:
۱) قیمت خود کالا
۲) هزینه حمل (هوایی، دریایی یا زمینی)
۳) حقوق و عوارض گمرکی
۴) هزینه‌های جانبی مثل انبارداری، بیمه، ترخیص‌کار و…
بدون مشخص بودن نوع کالا، هیچ‌کس نمی‌تواند عدد واقعی بدهد، اما اگر کالا سبک و کم‌ریسک باشد، سرمایه اولیه خیلی بالا نیست؛ اگر صنعتی، سنگین یا دارای استاندارد خاص باشد، سرمایه بالاتر می‌رود.
دوم: چه مدارکی لازم است؟
در حالت معمول سه مورد پایه نیاز دارید:
– کارت بازرگانی
– ثبت سفارش
– پروفرما (پیش‌فاکتور رسمی از فروشنده خارجی)
بسته به نوع کالا ممکن است استاندارد، بهداشت، گواهی مبدأ یا مجوزهای دیگر هم نیاز باشد.
اصل ماجرا این است،مبلغ سرمایه، زمانی دقیق می‌شود که نوع کالا مشخص باشد.خیلی‌ وقت‌ها با سرمایه متوسط هم می‌شود واردات کوچک و سودده انجام داد، فقط باید مسیر درست انتخاب شود.
اگر خواستید، یک جلسه کوتاه می‌گذاریم و با توجه به نوع کالایی که مدنظر دارید، سرمایه موردنیاز و مدارک لازم را دقیق محاسبه می‌کنم تا قبل از اقدام، تصویر کاملاً واضحی داشته باشید

سلام و وقت شما بخیر.
محصولی مثل تشک و لحاف سنتی اگر درست بسته‌بندی و پوزیشنینگ شود، بازار خودش را دارد. فقط قبل از هر اقدامی باید مسیر صادرات را قدم‌به‌قدم روشن کنید تا هم هزینه اضافی ندهید و هم کارتان با برنامه جلو برود.
چند مرحله اصلی را باید طی کنید:
۱) مشخص کردن مدل محصول برای بازار خارجی
حتماً باید روشن شود محصول شما برای چه نوع مشتری مناسب است: سنتی، دست‌ساز، یادگاری، دکوراتیو یا مصرف روزمره. این انتخاب تعیین می‌کند بسته‌بندی، قیمت و نحوه معرفی محصول چطور باشد.
۲) انتخاب کشور هدف با معیار درست
برای این دسته محصول معمولاً کشورهای همسایه، ارمنستان، آذربایجان، عراق، عمان و حتی بازارهای ترک‌نشین در ترکیه جذاب هستند.
اگر محصول کیفیت بالا و طراحی خاص داشته باشد، بازار اروپا در بخش “craft & handmade” هم قابل بررسی است، اما نیاز به استاندارد و بسته‌بندی حرفه‌ای دارد.
۳) آماده‌سازی مدارک و استانداردها
هرچند محصول شما صنعتی نیست، ولی برای صادرات باید مشخصات فنی، بسته‌بندی مناسب، برچسب‌گذاری و حداقل استاندارد حمل رعایت شود. این بخش را خیلی‌ها جدی نمی‌گیرند و در مرز دچار مشکل می‌شوند.
۴) پیدا کردن خریدار یا شریک تجاری
برای این محصول معمولاً بهترین مسیر پیدا کردن:
– فروشگاه‌های لوازم خانگی
– فروشگاه‌های سنتی
– پلتفرم‌های وارداتی
– یا عمده‌فروش‌هایی است که با فرهنگ خاورمیانه کار می‌کنند.
۵) برآورد هزینه‌ها و انتخاب روش حمل
به‌خصوص برای کالایی حجیم مثل تشک و لحاف، انتخاب روش حمل و فشرده‌سازی محصول در هزینه‌ها بسیار مهم است. این بخش را باید دقیق محاسبه کرد تا سود واقعی مشخص شود.
۶) عقد قرارداد، ارسال و پیگیری
بعد از توافق قیمت و شرایط، وارد مرحله فاکتور، بارنامه، گمرک و ارسال می‌شوید. این مرحله باید با دقت انجام شود تا در مسیر برگشت نخورد یا هزینه غیرمنتظره ایجاد نشود.
صادرات این محصول شدنی است، اما صفر تا صد را باید با توجه به نوع محصول، بازار هدف و توان تولیدتان طراحی کرد. اگر مایل بودید، در یک جلسه کوتاه وضعیت محصول، بازارهای مناسب و مسیر دقیق صادرات را قدم‌به‌قدم برای شما مشخص می‌کنم تا با دید درست تصمیم بگیرید و از اتلاف هزینه جلوگیری شود

سلام و وقت بخیر.
در حوزه صادرات محصولات پتروشیمی و پلاستیکی، به‌خصوص گروه پلی‌اتیلن، فیلم استرچ و مشتقات نیمه‌ساخته، تجربه کار با بازار پاکستان و هند چند تا نکته کلیدی دارد که بدون توجه به آن‌ها همکاری بلندمدت جواب نمی‌دهد. مهم‌ترینش شناخت درست از مدل پرداخت، قوانین وارداتی و ساختار شبکه‌های توزیع این دو بازار است.
از توضیحاتی که فرمودید مشخص است بیشتر از «مشاور اسمی»، به کسی نیاز دارید که واقعاً روی زمین کار کرده باشد؛ یعنی هم تجربه بازاریابی صنعتی داشته باشد، هم تجربه مذاکره با خریداران پاکستانی و هندی، و هم توانایی طراحی مسیر صادراتی تا مرحله قرارداد و لجستیک.
با توجه به تجربه‌ای که در پروژه‌های صادراتی و طراحی استراتژی ورود به بازارهای همسایه و آسیای جنوبی داشته‌ام، می‌توانم قبل از معرفی هر مشاوری، ابتدا وضعیت محصول، ظرفیت تولید، قیمت پایه و کانال ورود مناسب برای شرکت شما را بررسی کنم تا کاملاً مشخص شود چه نوع مشاوری — یا چه ترکیبی از تخصص — برای شما مناسب است. معمولاً شرکت‌ها بعد از این بررسی اولیه، سریع مشخص می‌کنند دقیقاً چه کسی را می‌خواهند و چه فرمی از همکاری برایشان موثرتر است.
اگر موافق باشید، یک جلسه کوتاه می‌گذاریم؛ نیاز واقعی شرکت، کشور هدف، نوع محصول و مدل قرارداد را روشن می‌کنیم و بعد براساس آن یا مسیر همکاری را جلو می‌بریم، یا دقیقاً مشخص می‌کنم چه متخصصانی برای شما مناسب هستند

سلام. ایده‌ای که دارید شدنیه، فقط مهمه بدونید «داشتن شرکت بازرگانی» به‌تنهایی باعث رشد صادرات نمی‌شه. چیزی که نتیجه می‌ده، اینه که چطور وارد بازار کشور مقصد می‌شین و با چه آدم‌هایی ارتباط می‌گیرین.
سه تا نکته رو باید روشن کنیم تا مسیر درست مشخص بشه:
۱) مشتری اون‌طرف دقیقاً کیه؟
خیلی وقت‌ها محصول خوب داریم، اما مشتری واقعی‌اش رو نمی‌شناسیم. در کشورهای همسایه، اعتماد و ارتباط حضوری خیلی بیشتر از عنوان شرکت اثر داره.
۲) رابطه‌ی شما با تولیدکننده‌ها باید شفاف و قابل اتکا باشه.
اینکه خانواده تولیدکننده‌ هستن، مزیت بزرگیه، فقط لازمه روی کاغذ مشخص باشه که کیفیت، قیمت و زمان تحویل چطور کنترل می‌شه. بازار خارجی با کسی کار می‌کنه که کارش قابل پیش‌بینی باشه.
۳) باید مشخص کنیم نقش شما در این فرآیند چیه.
بازاریاب؟ نماینده رسمی؟ توسعه‌دهنده بازار؟ هرکدوم مسیر، قرارداد و مسئولیت خودش رو داره. بدون مشخص بودن نقش، کار جلو نمی‌ره.
ایده شما می‌تونه کاملاً موفق بشه، فقط باید با نقشه درست وارد بازار بشید.
اگر دوست داشتید، یک جلسه کوتاه می‌ذاریم، محصول، کشور هدف و مسیر ورود رو بررسی می‌کنیم. معمولاً تو همین جلسه مسیر دقیق روشن می‌شه و می‌تونید با خیال راحت تصمیم بگیرید

سلام. چیزی که توضیح دادید متأسفانه از دردسرهای رایج اجاره‌دادن کارت بازرگانی است. وقتی کارت—چه شخصی چه حقوقی—اجاره داده می‌شود، مسئولیت اصلی همچنان روی دوش صاحب کارت می‌ماند. برای همین هم موضوع شما الان به تعزیرات کشیده شده.
برای اینکه بدون خطر از شرکت جدا شوید و دوباره با کارت شخصی‌تان فعالیت کنید، باید چند نکته را دقیق روشن کنیم:
اول اینکه شرکت یا کارت‌هایی که واگذار شده الان چه تعهدات و پرونده‌هایی دارند.
دوم اینکه قرارداد یا توافقِ اجاره دقیقاً چه بوده و چه کسی چه مسئولیتی قبول کرده.
و سوم اینکه اگر از شرکت خارج شوید، چه کسی پاسخ‌گوی تعهدات باقی‌مانده خواهد بود.
این‌جور موارد اگر درست مدیریت نشوند، می‌توانند چند سال شما را درگیر کنند، برای همین بهتر است قبل از تصمیم نهایی جزئیات کامل بررسی شود. اگر بخواهید، در یک جلسه کوتاه وضعیت را جمع‌بندی می‌کنیم و دقیق به شما می‌گویم چطور با کمترین دردسر از این ماجرا عبور کنید و فعالیت‌تان را امن ادامه بدهید