درخواست عدم تمکین

درود بر شما:
با توجه به اینکه ترک منزل و عدم تمکین زوجه پس از وقوع اختلاف خانوادگی، نیازمند احراز «عذر موجه قانونی» است، صرف ادعای وقوع درگیری یا محکومیت زوج به پرداخت دیه، به‌تنهایی و بدون احراز خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی، موجب سقوط تکلیف تمکین نیست.

مطابق ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی، هرگاه زن بدون مانع مشروع از ادای وظایف زوجیت امتناع کند، مستحق نفقه نخواهد بود. همچنین به موجب ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی، در صورت اثبات خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی برای زن، وی می‌تواند مسکن جداگانه اختیار کند و در صورت اثبات، نفقه نیز همچنان بر عهده زوج خواهد بود.

در فرض سؤال، موضوع اصلی «احراز یا عدم احراز خوف ضرر استمرار یافته» و نیز تأثیر رفتار زوج در ایجاد مانع مشروع برای عدم تمکین است؛ زیرا یک واقعه منفرد ضرب و جرح، حتی با پرداخت دیه، لزوماً دلیل دائمی بر عدم امکان ادامه زندگی مشترک محسوب نمی‌شود و دادگاه با توجه به اوضاع و احوال، سابقه زندگی ۳۵ ساله، وضعیت فعلی زوجین و ادله طرفین اتخاذ تصمیم می‌کند.

سؤال مهم این است: آیا در پرونده تمکین، زوجه توانسته است استمرار خوف ضرر و عدم امکان بازگشت به منزل مشترک را با دلایل معتبر اثبات کند یا صرفاً به واقعه گذشته استناد نموده است؟ همچنین آیا دفاع مؤثر زوج برای اثبات امکان ادامه زندگی و رفع مانع تمکین تنظیم شده است؟

مستندات: مواد ۱۱۰۸ و ۱۱۱۵ قانون مدنی؛ مواد ۱۹۷ و ۱۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص اصل اثبات ادعا و اختیار دادگاه در تحقیق و کشف حقیقت.

برای بررسی دقیق امکان رد دعوای تمکین یا دفاع در برابر ادعای خوف ضرر، نیاز به بررسی دادنامه کیفری، رأی برائت سابق، حکم دیه، گزارش پزشکی قانونی و شرایط فعلی زندگی مشترک وجود دارد.

با سلام
شما دعوی عدم تمکین مطرح کنید در نهایت با توجه به محکومیت شما به ایراد ضرب و جرح ، دادگاه خانواده در خصوص موضوع نشوز یا عدم نشوز زوجه تصمیم خواهد گرفت . در صورت صدور حکم به نفع شما زوجه نمی تواند درخواست نفقه کند.