زن بعداز فوت شوهرش درخواست مهریه را به دادگستری برده و علیه پدر و مادر شوهر متوفی شکایت کرده ، تکلیف چیست؟

درود بر شما؛
فوت شوهر موجب سقوط مهریه نمی‌شود؛ به موجب ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، زن از زمان وقوع عقد مالک مهر است و پس از فوت زوج نیز می‌تواند تمام مهریه مندرج در عقدنامه را مطالبه کند. لیکن مهریه، دین متوفی و در نتیجه از دیون متوفی است و مطابق مواد ۸۶۸ و ۸۶۹ قانون مدنی، باید از ترکه وی پرداخت شود.

بنابراین، پدر و مادر متوفی صرفاً به سبب وراثت، بدهکار شخصی مهریه نیستند و اصولاً نمی‌توان اموال شخصی آنان را بابت دین فرزندشان توقیف کرد؛ اما چنانچه مالی از ترکه به آنان منتقل شده باشد، طلب زوجه نسبت به ترکه و در حدود مقررات قانونی قابل استیفا خواهد بود. در صورت وجود ترکه، ابتدا دیون متوفی از جمله مهریه پرداخت و سپس باقیمانده میان ورثه تقسیم می‌شود.

مستندات: مواد ۱۰۸۲، ۸۶۸ و ۸۶۹ قانون مدنی و ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده. بنابراین، اگر دادخواست مستقیماً علیه پدر و مادر متوفی و با ادعای «مسئولیت شخصی» آنان مطرح شده باشد، دفاع مؤثر، تفکیک دین متوفی از دارایی شخصی ورثه و احراز دقیق ترکه و میزان دارایی منتقل‌شده به هر وارث است.
در خاتمه؛در صورت ارائه متن خواسته دادخواست و مشخصات اموال متوفی، می‌توان دفاع از پدر و مادر را حتی دقیق‌تر و با ایرادات شکلی و ماهوی قابل طرح در همان پرونده تنظیم کرد.

با سلام
مهریه در واقع دین بر ذمه زوج ( شوهر ) است و حتی بعد از فوت زوج هم این دین از اموال متوفی قابل مطالبه است. بنابراین بعد از فوت شوهر زن اگر مهریه خود را از مطالبه کند به ناچار باید علیه ورثه قانونی متوفی طرح دعوی کند. البته مطالبه صرفاً از اموال و ماترک متوفی قابل طرح است و اگر متوفی مالی داشته باشد ( مثلا ملک ) که بعد از فوت به وراث می رسد ابتدا به میزان مهریه از آن کسر و در صورت وجود مازاد به ورثه منتقل می شود و در صورت تقسیم ترکه قبل از پرداخت دیون ، زن می تواند از سهم الارث وراث ( در اینجا پدر و مادر شوهر ) مهریه خود را مطالبه کند البته نمی تواند مدعی حقی از اموال شخصی پدر و مادر باشد. ورثه در حدود ماترک مسئولیت پرداخت دارند و نه بیشتر