پاسخ مشاوران
2 پاسخ ثبت شدهبا توجه به توضیحات، صرف ادعای اینکه حدود ۷۵ سال قبل پدربزرگ، ملک را میان ورثه به نحو «زشت و زیبا» تقسیم کرده، بدون ارائه دلیل معتبر بر مالکیت یا اختصاص قطعه مورد نزاع به مدعی، برای سلب مالکیت فعلی شما کافی نیست. اگر مادر شما بر مبنای همان تقسیم و تصرف مستمر، مالک قطعه بوده و شما نیز حدود ۲۰ سال قبل آن را از مادرتان خریداری و متعاقباً در آن نهالکاری و تصرف مستمر داشتهاید، این سوابق میتواند در اثبات زنجیره مالکیت و ید شما مؤثر باشد.
در صورت طرح دعوای خلع ید، مدعی ابتدا باید مالکیت خود را اثبات کند؛ زیرا مطابق رأی وحدت رویه شماره ۶۷۲ مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۰۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، خلع ید فرع بر احراز مالکیت است. همچنین تصرفات طولانی، تقسیمنامه یا مدارک قدیمی، اسناد عادی، گواهی شهود و مطلعین، سوابق کشت و نهالکاری، قبوض و مدارک مربوط به بهرهبرداری و عنداللزوم نظریه کارشناسی ثبتی و نقشه UTM، باید برای اثبات منشأ تصرف و حدود دقیق قطعه بررسی و تجمیع شود.
نکته مهم: اگر شخص مذکور قبلاً بابت همین تصرف محکوم قطعی شده است، مفاد دادنامه سابق، اصحاب دعوا، پلاک ثبتی، حدود اربعه و موضوع محکومبه باید فوراً بررسی شود؛ زیرا رأی قطعی قبلی میتواند در تعیین وضعیت حقوقی و جلوگیری از طرح ادعای متعارض، اهمیت تعیینکننده داشته باشد.
بنابراین توصیه میشود پیش از هر اقدام، سند و سوابق ثبتی پلاک، مدارک تقسیم ۷۵ سال قبل، مستند خرید ۲۰ سال پیش از مادر و دادنامه محکومیت قبلی بررسی شود؛ سپس حسب وضعیت، دعوای اثبات مالکیت/الزام به تنظیم سند رسمی، خلع ید یا رفع تصرف عدوانی و عندالاقتضاء ابطال ادعا یا سند معارض با خواسته و مستند صحیح طرح یا دفاع شود. در این پرونده، جزئیات سند و دادنامه قبلی تعیینکننده نتیجه است.
با توجه به تقسیم زمین و عدم اعتراض طولانی مدت وراث به تقسیم و تصرفات طولانی مدت به نظر نمی رسد اعتراض موثری باشد
مشاورین مرتبط
در حوزه امور حقوقی میتوانید مشاوره تخصصی بگیرید